![](/sites/default/files/styles/slideshow/public/media-images/nature-grass-cloud-plant-sky-field.jpg.webp?itok=5rfmX_vq)
Definicja siewu bezpośredniego
Siew bezpośredni to technika uprawy uproszczonej stosowana w rolnictwie konserwującym. Jest to technika rolnicza polegająca na wyeliminowaniu wszystkich czynności uprawowych przed wysianiem nasion do ...
Siew bezpośredni to technika uprawy uproszczonej stosowana w rolnictwie konserwującym. Jest to technika rolnicza polegająca na wyeliminowaniu wszystkich czynności uprawowych przed wysianiem nasion do ...
Siew bezpośredni to technika stosowana na ponad 50 milionach hektarów gruntów rolnych na całym świecie. Jako element rolnictwa konserwującego, został pierwotnie opracowany w odpowiedzi na problemy zwi...
Siew bezpośredni wymaga globalnego podejścia do systemu upraw, uwzględniającego gospodarstwo, glebę i warunki klimatyczne. Podstawowe zasady siewu bezpośredniego polegają na wyeliminowaniu uprawy roli...
Możliwe jest wysiewanie kukurydzy i pszenicy bez orki. Należy jednak podjąć kilka środków ostrożności w przypadku tych upraw, ponieważ są one dość wymagające pod względem struktury gleby. Siew bezpośr...
W porównaniu z konwencjonalnymi technikami przygotowania gleby obejmującymi orkę i minimalne metody uprawy, siew bezpośredni polega na wysiewie roślin bez wcześniejszej uprawy, odwracania, zagęszczania lub przygotowania łoża siewnego. Gleba jest uprawiana tylko wzdłuż linii wysiewu. W przypadku tej metody, pogoda i aktywność biologiczna w glebie przyczyniają się do zmiany struktury gleby. Siew bezpośredni może być przeprowadzany w resztkach pożniwnych, poplonie lub już istniejącej uprawie. Jest to najbardziej zaawansowana metoda minimalnej uprawy. Obok płodozmianu i okrywy roślinnej jest to trzeci filar rolnictwa konserwującego.
Siew bezpośredni jest odpowiedzią na zjawisko erozji i degradacji gleby. Poprawia żyzność i życie biologiczne gleby. Daje większą elastyczność w organizacji pracy i pozwala ograniczyć zużycie paliwa.
Siew bezpośredni po raz pierwszy pojawił się w Ameryce Północnej w połowie lat 70. i miał na celu przeciwdziałanie erozji gleb na Wielkich Równinach. Wraz z udoskonaleniem herbicydów stosowanych do zwalczania chwastów, technika ta rozwinęła się i obecnie obejmuje ponad 60 milionów hektarów na tym obszarze. Siew bezpośredni rozwinął się również na szeroką skalę w Ameryce Południowej (80 mln ha) i w mniejszym stopniu w Europie (20 mln ha).
W przypadku siewu bezpośredniego, biologiczna przemiana gleby i siew roślin z głębokimi systemami korzeniowymi, poprawia stan fizyczny gleby i napowietrza ją. Stworzenie stabilnej struktury gleby pomaga zwiększyć zapasy wody i składników odżywczych dostępnych dla upraw.
Siew bezpośredni oznacza brak konieczności obracania lub rozdrabniania wierzchniej warstwy gleby. Dzięki temu, resztki pożniwne są gromadzone na powierzchni, tworząc mulcz, który chroni glebę przed erozją. Resztki roślinne zalegające na powierzchni ograniczają również parowanie i poprawiają poziom wody w glebie, co jest bardzo ważne na obszarach dotkniętych suszą. Mulcz zwiększa aktywność biologiczną, zwiększając ilość materii organicznej i węgla na powierzchni i w głębi gleby.
Na polu, na którym stosowany jest siew bezpośredni, powinna występować trwała okrywa roślinna. Siew bezpośredni wymaga kompleksowego podejścia, które wykracza poza sam wybór odpowiedniego siewnika. Metoda ta powinna być stosowana przez kilka lat, wraz z płodozmianem, który zapewnia przykrycie gleby. Chodzi o to, aby po żniwach zasiać poplon, a następnie wsiać plon główny w roślinę okrywową. Siewnik podczas siewu bezpośredniego powinien w jak najmniejszym stopniu naruszać glebę, aby nie tylko uniknąć pobudzenia wzrostu chwastów i wyniesienia nasion na powierzchnię, ale także w celu ochrony struktury gleby. W przypadku siewu bezpośredniego to korzenie uprawiają glebę. Podczas rozkładu okrywy roślinnej uwalniany jest azot, co wspomaga powstawanie próchnicy. Wybór rośliny okrywowej musi uwzględniać lokalne warunki na każdym polu, aby zapewnić niezbędne wsparcie dla siewu.
Siew bezpośredni znacznie ogranicza ilość niezbędnych przejazdów, oszczędzając paliwo i koszt robocizny. Ze względu na to, że siew bezpośredni wymaga tylko jednego przejazdu siewnikiem, którego talerze otwierają bruzdę przed umieszczeniem nasion, inwestycje w sprzęt są również mniejsze.
Siewnik Aurock firmy KUHN może być wyposażony w przedni wał, który spłaszcza pokrywę roślinną i przyspiesza jej rozkład przed umieszczeniem nasion na dnie bruzdy.
Siew bezpośredni nie ma wpływu lub ma niewielki wpływ na wydajność. W perspektywie średnioterminowej należy spodziewać się pozytywnego wpływu na żyzność gleby. Należy jednak wziąć pod uwagę konkurencyjność roślin okrywowych i odpowiednio nimi zarządzać: wybór gatunków, zagospodarowanie poplonów, wzbogacenie gleby w składniki mineralne.
Siew bezpośredni nie może być wdrożony z dnia na dzień i potrzeba kilku lat, zanim korzyści będą odczuwalne w glebie. Konieczne jest poświęcenie czasu na wprowadzenie niezbędnych zmian w zakresie wyposażenia i ochrony przed szkodnikami. W niektórych sytuacjach może to być trudna technika.
Pług odgrywa główną rolę w zwalczaniu chwastów i zarządzaniu zasobami nasion, podczas gdy siew bezpośredni często wymaga użycia herbicydów. W okresie pomiędzy uprawami często konieczne jest wykonanie jednego lub kilku zabiegów mających na celu zniszczenie chwastów, jednak należy również pomyśleć o płodozmianie i okrywie roślinnej, które pomagają ograniczyć występowanie chwastów.
Uważaj na ślimaki: Resztki pożniwne na powierzchni gleby mogą stanowić schronienie dla ślimaków, które szkodzą uprawom w ciągu pierwszych kilku tygodni.